Χρόνια καταχνιάς

 

 

Ζούμε σε χρόνια καταχνιάς.

Παντού η σκλαβιά απλωμένη.

Σιωπή θλιμμένη βασιλεύει

κι όλα τριγύρω απατηλά,

αίσθηση δίνουν λευτεριάς.

Σιωπή φριχτή… σιωπή βαριά!

Ζούμε σε χρόνια καταχνιάς.

Κάποιοι μας δίνουν το φιλί

του Ιούδα κι όχι του ληστή.

Κάποιοι μας δένουνε τα μάτια,

τα χέρια και μας σέρνουν.

Παντού σιωπή απλωμένη

κι η φυλακή φόβος βαρύς.

Η εξορία, στην πόρτα στέκεται

και σε κοιτά στα μάτια.

Πιο πέρα ο θάνατος φριχτός,

καραδοκεί, όμοια σιωπή.

Ζούμε σε χρόνια καταχνιάς,

μα κάποιοι δίνουν το παρών

το πρώτο ή το στερνό φιλί

κι ύστερα πέφτουνε στη γη,

ανασηκώνουν τη ζωή,

μας την προσφέρουν πάλι,

κι αυτή τραβάει συνεχώς

το δρόμο για τη λευτεριά,

που θα ’ρθει έστω και αργά!

 

Ευάγγελος Παραμερίτης

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *