Όχι στην κακοποίηση των γυναικών

Κανατσέλης Γιάννης 3Κάποια πράγματα περνούν απαρατήρητα. Ένα από αυτά έχει να κάνει με την ίδια τη ζωή. Η 25η Νοεμβρίου έχει ανακηρυχθεί, από τον ΟΗΕ, ως «Διεθνής ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών». Μάλιστα! Ποιος θα το πίστευε, στον 21ο αιώνα, τον αιώνα των τόσων επιτευγμάτων και της «υποτιθέμενης» ευημερίας, η γυναίκα να   συνεχίζει να είναι το θύμα της ζωής και να κακοποιείται. Δεν παραμένουμε σε εποχές με αναχρονιστικά και αντιδημοκρατικά καθεστώτα; Δεν παίρνουμε ακόμα για παράδειγμα σκοταδιστικά συστήματα; Έχουμε χίλια μύρια παραδείγματα, στα υποτιθέμενα αναπτυγμένα κράτη. Δεν χρειάζεται να κοιτάξουμε παραπέρα. Όλοι αυτοί οι πολιτισμένοι λαοί που κόπτονται για Δημοκρατίες και υψηλά Ιδεώδη, κάνουν τα στραβά μάτια σε κακοποιήσεις γυναικών, και ξέρετε γιατί; Γιατί σε αυτά έχουμε και τα περισσότερα κρούσματα κακοποιήσεων γυναικών!

Αλλά ας δούμε, τι είναι αυτό που κακοποιεί τις γυναίκες και τις φέρνει εκατοντάδες χρόνια πίσω; Δεν είναι ψέμα αν πούμε ότι η πλειοψηφία των γυναικών κακοποιείται από τους ίδιους τους «αγαπημένους» τους. Τα περιστατικά είναι πάμπολλα. Στην Αμερική, κάθε 15 δευτερόλεπτα, μια γυναίκα ξυλοκοπείται, από το σύζυγο ή το σύντροφό της. Στη Νότια Αφρική, κάθε 23 δευτερόλεπτα μια γυναίκα βιάζεται, ενώ στις μεγάλες πόλεις του κόσμου το ποσοστό των γυναικών που έχει υποστεί σεξουαλική παρενόχληση ή βιασμό, υπερβαίνει το 5%!

Φαινόμενα εξωπραγματικά και κατακριτέα πέρα για πέρα. Η γυναίκα έχει πλαστεί για να κοσμεί τη ζωή και να την ομορφαίνει. Αντ’ αυτού έχει καταντήσει το μόνιμο εξιλαστήριο θύμα, που του καταπατείται κάθε έννοια ελευθερίας. Το 81% των γυναικών της Βρετανίας κακοποιείται. Το 47% των γυναικών του Μπαγκλαντές έχει κακοποιηθεί, τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του και το 60% των γυναικών που έχουν δολοφονηθεί στη Βραζιλία, ήταν θύματα των συντρόφων τους.

Το κακό είναι ότι όλα τα παραπάνω ποσοστά είναι μάλλον ψευδή. Και τούτο γιατί αναφέρουν μόνο τα περιστατικά για τα οποία υπάρχουν καταγγελίες. Αρκεί να αναφερθεί ότι στη Βρετανία, από την στιγμή που ιδρύθηκε σύλλογος προστασίας κακοποιημένων γυναικών, τα περιστατικά που καταγγέλλονται έχουν πενταπλασιαστεί. Χίλια μόλις τα περιστατικά πριν λίγα χρόνια. Αρκετές χιλιάδες σήμερα και όσο πηγαίνουν και αυξάνουν. Τι να πει κανείς; Η κοινωνία μέσα από τα ανδροκρατούμενα συστήματά της, καταδικάζει τα θύματα και αθωώνει τους θύτες. Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, ο διασυρμός και η καταδίκη της γυναίκας, ότι και αν κάνει είναι κάτι παραπάνω από σίγουρος. Η εμπάθεια και η κακοήθεια σε όλο της το μεγαλείο. Άντε μετά να καταγγείλει ένα περιστατικό η όποια γυναίκα θύμα! Θα γίνει δακτυλοδεικτούμενη. Θα καταστεί ο αποδιοπομπαίος τράγος. Λες και έφταιγε αυτή που βιάστηκε ή κακοποιήθηκε, και μάλιστα από τον ίδιο το σύντροφό της, τι περισσότερες φορές, όπως ήδη αναφέραμε.

Στα προηγμένα κράτη, επιχειρήθηκε να δικαιολογηθεί το απαίσιο και εγκληματικό αυτό φαινόμενο, από τη χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών. Όμως όλα τα ελαφρυντικά καταρρίπτονται. Δεν ισχύει επίσης ο μύθος που θέλει τους άνεργους άνδρες να κακοποιούν τις γυναίκες τους. Όπως αποδεικνύεται, το ποσοστό των εργαζομένων ανδρών που κακοποιούν γυναίκες είναι πάνω από το 80%, μόνο το 20% είναι άνεργοι. Το ίδιο συμβαίνει και με τους άνδρες που κάνουν χρήση αλκοόλ ή ουσιών. Μόνο το 40% ήταν υπό την επήρεια, οι υπόλοιποι, το 60%, είχαν πλήρη νηφαλιότητα και σώας τας φρένας!

Τι να κάνουμε λοιπόν; Πώς να προστατεύσουμε τα έτερα ημίσυ μας, από τους εαυτούς μας; Οι Νόμοι ψηφίζονται, αλλά κανένας δεν είναι για τη γυναίκα. Είναι ανύπαρκτη η νομοθεσία που ακουμπά στοργικά τις γυναίκες! Τις εκθειάζουμε επιφανειακά από τη μια και τις χρησιμοποιούμε ως σκεύη ηδονής και απόλαυσης από την άλλη. Πότε τελικά θα γίνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ; Αρκεί μια υποκριτική και κροκοδείλια αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού προβλήματος;

Γιάννης Κανατσέλης

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *