10 αξέχαστοι στίχοι του Νίκου Καββαδία

 

καββαδίας«Εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι του χαμού…».

«Το ‘ευχαριστώ’ είναι πρόστυχη πληρωμή. Όταν δυο άνθρωποι ζούνε ο ένας με την ανάσα του άλλου, δεν χωράει πληρωμή».

«Όλα τα πράγματα έχουν την δική τους μυρωδιά. Οι άνθρωποι δεν έχουν. Την κλέβουν από τα πράγματα».

«Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων».

«…τι κι αν οι κάβοι σου σκληρύναν την παλάμη…»

«Οι πολιτείες ξένες να μας δέχονταν / οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένες / Κι εγώ σ’ αυτές απλά να σε εσύσταινα / σαν σε παλιές γλυκές μου αγαπημένες».

«Ήθελα πάντα να `μενα μικρό κι αγνό παιδί…».

«Τα μάτια σου ζούνε μια θάλασσα, θυμάμαι…».

«Ποιος σκύλας γιος μας μούτζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι, που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;».

«…Σκοτώνει, πες μου, ο χωρισμός; – Ματώνει, δε σκοτώνει…».

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *