28η Οκτωβρίου.Η αγνή προσήλωση στην πατρίδα, οι κόκκινες γραμμές και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα

Γράφει η Ζέτα Φλισκανοπούλου

φλισκανοπούλου 1 «Οι συμπατριώτες μας είναι ανυποχώρητοι και αδιάλλακτοι σε ζητήματα που έχουν σχέση με την ανεξαρτησία και την τιμή της χώρας. Ίσως… εξαφανιστούμε ως έθνος, όπως φαίνεται να υπονοείται. Θα ήταν προτιμότερο για τους Έλληνες που θα απομείνουν να γνωρίζουν ότι διέσωσαν ακέραια την τιμή τους και ότι η νεώτερη Ελλάς δικαίωσε τις αρχαίες καταβολές της και τον λόγο ύπαρξής της, παρά να ζουν ατιμασμένοι και καταφρονεμένοι. Τίποτα πράγματι δεν θα έχει χαθεί και το παράδειγμά μας θα είναι χρήσιμο στον κόσμο, επειδή θα εμπνέει τους ανθρώπους να κάνουν το χρέος τους ανεξάρτητα από τις συνέπειες».

Ο Έλληνας αντιπρόσωφλισκανοπούλου 2πος στην Κοινωνία των Εθνών, Αθανάσιος Αγνίδης μιλώντας προς τον Ιταλό συνάδελφο του τον Μάρτιο του 1941 αποδεικνύει περίτρανα ότι η ηθική των αγωνιστών δεν κρίνεται μόνο από τις ιδέες αλλά και τις πράξεις τους. «Ένα «όχι» που βγήκε από μια βαθιά πεποίθηση, είναι πολύ καλύτερο -και πιο μεγαλειώδες- από ένα «ναι» που ειπώθηκε για να ευχαριστήσει ή χειρότερα για να αποφύγει φασαρίες» (Μαχάτμα Γκάντι).

Σήμερα που η κυβέρνηση έχει πλήρη επίγνωση της επιθετικότητας της Τουρκίας και οι κόκκινες γραμμές έχουν να κάνουν με τον «σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας», τα εθνικά μας χωρικά ύδατα τα οποία σήμερα είναι προσδιορισμένα στα 6 ναυτικά μίλια όπως υπογραμμίζει ο υπουργός επικρατείας, Γιώργος Γεραπετρίτης οδηγούν την κυβέρνηση να αναδεικνύει την υποκρισία της Τουρκίας και να την απομονώνει διπλωματικά. Όλα αυτά ενώ ο Ερντογάν δεν αμφισβητεί μόνο την ελληνική ΑΟΖ, αλλά και την αιγιαλίτιδα ζώνη, που βάσει τους Διεθνούς Δικαίου εκτείνεται στα 12 ναυτικά μίλια.

Ενώ λοιπόν παρακολουθούμε την «διπλωματία που δεν είναι αγώνας ταχύτητας αλλά ένας αγώνας δρόμου με στρατηγική» κατά τον Γιώργο Γεραπετρίτη, κάποιους άλλους, όλη αυτή η προκλητικότητα από πλευράς Τουρκίας τους αγγίζει περισσότερο ,όπως και την καρδιά της εθνικής μας κυριαρχίας.

Ο Κωνσταντίνος Φίλης, Διευθυντής του Τομέα Έρευνας του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου ξεκαθαρίζει το τοπίο:

«Πέρα των 12 μιλίων μιλάμε για κυριαρχία, όχι κυριαρχικά δικαιώματα. Η υφαλοκρηπίδα μετά τα 12 μίλια είναι κυριαρχικό δικαίωμα. Χωρικά ύδατα που είναι μέσα από τα 12 μίλια είναι κυριαρχία… Αν λοιπόν το «Oruc Reis» κάνει σεισμική έρευνα στα 6,5 ας πούμε μίλια, και εμείς δεν το αποκρούσουμε τότε η Τουρκία θα έχει δημιουργήσει ένα τετελεσμένο εις βάρος της χώρας μας. Αν δεν λειτουργήσει η διπλωματία θα πρέπει να είμαστε απολύτως επιχειρησιακά έτοιμοι προκειμένου να μην επιτρέψουμε στο «Oruc Reis» να εισέλθει μέσα από τα 12 μίλια προς το Καστελόριζο».

Αν μπορούν κάποιοι να μας κάνουν να νιώσουμε εθνικά υπερήφανοι και να στείλουν ένα μήνυμα αισιοδοξίας μέσα στην απόλυτη θλίψη που βιώνουμε για όσα συμβαίνουν γύρω μας, είναι άνθρωποι που υπηρετούν την πατρίδα, έχουν υψηλό φρόνιμα ευθύνης και δίνουν υπόσχεση και όρκο ζωής σύμφωνα με τις ελπίδες μας, τηρώντας τους χωρίς ίχνος φόβου.

Τα ιδανικά τους είναι η ψυχή των Ελλήνων και έχουμε τόσο ανάγκη τα ιδανικά τους για να αναπληρώσουμε την έλλειψη πραγματικότητας που βιώνουμε. Η φλεγόμενη όψη της πραγματικότητας, θάβει πια τις θυσίες ενός λαού που δεν υπομένει πια με σιγή ότι του συμβαίνει. «Σηκώστε ψηλά το κεφάλι», αυτό είναι το καθήκον όλων μας για να αντιμετωπίσουμε την βαρηκοΐα όσων τα προβλήματά μας δεν τους αγγίζουν. Η ιστορία του λαού μας κρύβει μέσα απροσμέτρητο μεγαλείο, ας σταθούμε αντάξιοι αυτού και ας θυμηθούμε «δεν υπάρχει στιγμή χωρίς καθήκον».

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *