Aντιμετώπιση του προβλήματος συμπεριφορών εξάρτησης

Ειρήνη Νίτη    Η γενική κατάσταση συμπεριφορών εξάρτησης των νέων, όπως εμφανίζεται σήμερα από τις στατιστικές, έχει κυριολεκτικά ξεφύγει παντός ελέγχου.

Τα γνωστά με τον όρο ναρκωτικά, όπου εντάσσονται πλέον, λόγω επικινδυνότητας, το αλκοόλ, το κάπνισμα, η χαρτοπαιξία, η βουλιμική συμπεριφορά, η νευρική ανορεξία κ.ά., έχουν οδηγήσει σε οικογενειακά δράματα.

Ο ατομικισμός οδήγησε στη νοοτροπία της περιχαράκωσης και στην ασφαλή αναζήτηση της προσωπικής ευτυχίας με κάθε τίμημα. Αποδυναμώθηκε έτσι ο κοινωνικός ιστός και η αποξενώθηκαν οι άνθρωποι.     Οι γονείς, στράφηκαν με μανία στην ικανοποίηση αναγκών της οικογένειας, πραγματικών ή όχι, δείχνοντας στα παιδιά τους το στόχο του προσανατολισμού και αφήνοντας την ευαίσθητη ψυχή τους ανικανοποίητη.

Η υπερεκτίμηση της μόρφωσης, ως κανάλι εύκολου πλουτισμού, φούσκωσε το μυαλό όλων για επιτυχίες, χωρίς κανείς να μιλά στα παιδιά για τον κόπο αλλά και την αξία της προσπάθειας, ακόμη κι όταν αυτή συνοδεύεται με αποτυχία. Ελάχιστη ήταν η αναφορά στους κόπους της επιτυχίας, την αντιμετώπιση της αποτυχίας, αλλά κυρίως την αξία της προσπάθειας μετά την αποτυχία.

Ταυτόχρονα, η πολύωρη εργασία των γονέων, για «να μην λείψει τίποτα στα παιδιά», ώστε να έχουν ανταγωνιστική δύναμη αύριο, οδήγησε στην «αποξένωση» των μελών της οικογένειας.

Έτσι ήταν απόντες στις πρώτες παιδικές αγωνίες, στα πρώτα σκιρτήματα της εφηβείας, στις ανασφάλειες για την επιβεβαίωση της προσωπικότητας των παιδιών τους, προκαλώντας το διάχυτο θυμό τους για «την κατά συνθήκη» εγκατάλειψη.

Αυτή η πίεση, όπως δείχνουν οι στατιστικές, οδήγησε στα άκρα τις σχέσεις, αλλά έφερε και στη θύρα της εξάρτησης από το αλκοόλ, τα χάπια, το κάπνισμα και άλλες ουσίες πολλούς γονείς. Άθελά τους άνοιξαν την ίδια πόρτα και στα παιδιά τους.

Οι συνθήκες, που οι ίδιοι οι γονείς δημιουργούν και εγκλωβίζονται, απομακρύνουν ή αποξενώνουν τα μέλη της οικογένειας.

Δε διστάζουν, έτσι, οι νέοι, με σύμβουλο την παρόρμησή τους, να αναμετρηθούν με το επικίνδυνο ενδιαφέρον τους, είτε από άγνοια ή θυμό, είτε από την εσωτερική ανάγκη τους για επικοινωνία, ένταξη, αναγνώριση ή εκτίμηση.

Καθώς οι αναγνωριστικές προσπάθειες των «εξερευνήσεων» στο καινούργιο, στη «νέα συγκίνηση», προχωρούν, η συνάντηση με τις ουσίες είναι, δυστυχώς, αναπόφευκτη.

Όταν οι γονείς το μαθαίνουν, σταματούν τα πάντα. Ο φόβος τους κυριεύει και βομβαρδίζουν τα παιδιά με ερωτήσεις, με απειλές με παρακλήσεις, για να εξηγήσουν, απαντώντας στο «γιατί», το «πότε», το «πώς» και με «ποιους».

Οι νέοι όμως τα μοιράζονται πια όλα με τους «φίλους», που δεν γκρινιάζουν, δεν τσιρίζουν, δεν απειλούν, δεν χτυπούν και δεν χτυπιούνται, δεν βρίζουν και, κυρίως, δεν απορρίπτουν.

Το βέβαιο είναι πως χρειάζονται βοήθεια, παρόλες τις αρνητικές αντιδράσεις τους. Μερικές προτάσεις αντιμετώπισης είναι οι ακόλουθες:

  1. Ο δρόμος της λογικής οδηγεί στην άμεση αναζήτηση βοήθειας. Χωρίς τίποτα και κανείς να σταθεί εμπόδιο στην επέμβαση για τη σωτηρία της ζωής του αγαπημένου τους, πρέπει να απευθυνθούν σε αρμόδιους φορείς. Με πίστη και ελπίδα η γονεϊκή αγάπη ατσαλώνεται και αναπτύσσει απίστευτες δυνάμεις.
  2. Η αναζήτηση βοήθειας στους συμβουλευτικούς σταθμούς ευαισθητοποίησης και παραπομπής, όπως η «Ελπίδα» και στις θεραπευτικές μονάδες, όπως η «Επιστροφή» ή οι μονάδες του ΚΕΘΕΑ (Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων), και του ΟΚΑΝΑ (Οργανισμός Κατά των Ναρκωτικών), με τις ομάδες Στήριξης και Ενημέρωσης της Οικογένειας, είναι το πρώτο και ουσιαστικό βήμα για τη θεραπεία της εξάρτησης, αλλά και την κήρυξη του πολέμου κατά της συνεξάρτησης, η οποία αδρανοποιεί «μπλοκάρει» και απορρυθμίζει τα υγιή άτομα απέναντι στην αναπάντεχη αυτή «λερναία» αρρώστια.
  3. Η θεραπεία των γονέων, στην οποία θα δοθεί βαρύτητα στις οικογενειακές ομάδες, για να γνωρίσουν την κατάσταση, που καλούνται να παλέψουν, να βοηθήσουν στην «ανάρρωση» των παιδιών και να προετοιμάσουν το κλίμα για την επανένταξή τους στο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον.

Χρειάζεται, οπωσδήποτε, η ειδική μεταχείριση και η γνώση, ώστε να επιτύχει η συνάντηση όλων σε αυτόν το δύσκολο αγώνα, η οποία θα ελευθερώσει το αληθινό πρόσωπο του πατέρα, του γιου, της κόρης, της μάνας, για να λειτουργήσει λυτρωτικά, για όλους, η ευλογημένη αγάπη.

 

Ειρήνη Νίτη (Δασκάλα στην Ειδική Αγωγή & Εκπ/ση –

Λογοθεραπεύτρια –

Συστημική Σύμβουλος – Θεραπεύτρια)

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *