Γνωρίζουμε την Ελλάδα

 

Δημητσάνα, Στεμνίτσα – Βυτίνα

δημητσάνα Αναχώρηση νωρίς το πρωΐ και με ενδιάμεση στάση για καφέ και ξεκούραση, φτάνουμε στην όμορφη Δημητσάνα, και πρώτη μας επίσκεψη το Μουσείο Υδροκίνησης. Εκεί θα έχουμε παραμονή περίπου 1 ώρα. Το Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης έχει αποκαταστήσει παραδοσιακές εγκαταστάσεις και υδροκίνητους μηχανισμούς. Τα εργαστήρια περιβάλλονται από πυκνή βλάστηση και άφθονα τρεχούμενα νερά, όπου μπορείτε να περιηγηθείτε. Οι μόνιμοι εξοπλισμοί τους έχουν αποκατασταθεί στην αρχική τους λειτουργία.

Κατόπιν συνεχίζουμε προς το κέντρο της Δημητσάνας, όπου θα παραμείνουμε για βόλτα και καφέ. Η Δημητσάνα, τυπικότατο δείγμα Αρκαδικής αρχιτεκτονικής, με ζωντανά τα σημάδια μιας δυναμικής ιστορικής και οικονομικής πορείας, με εκπληκτική θέα προς τον κάμπο της Μεγαλόπολης και τον Ταϋγετο, είναι η μεγάλη έκπληξη της Αρκαδίας. Παραδοστεμνίτσασιακός και διατηρητέος οικισμός σήμερα, γοητεύει με τα πανύψηλα παλιά πετρόχτιστα σπίτια, την αρχοντιά της, τις εκκλησίες της, τα λιθόστρωτα δρομάκια και την αμφιθεατρική της δόμηση πάνω από τον ποταμό Λούσιο σε υψόμετρο 1000μ.

Συνεχίζουμε για τη Στεμνίτσα, επιβλητικά χτισμένη στην άκρη ενός φαραγγιού με τα πανέμορφα πετρόκτιστα αρχοντικά και τα μοναδικά σοκάκια. Παράδειγμα παραδοσιακού Αρκαδικού οικισμού. Στη Στεμνίτσα θα γίνει το μεσημεριανό γεύμα.

Αναχώρηση για την κοσμοπολίτικη Βυτίνα το «Πετράδι του Μαίναλου». Η Βυτίνα είναι παραδοσιακός οικισμός με πολλά υπέροχα πετρόκτιστα σπίτια και μονοπάτια για περίπατο. Είναι καταπράσινη, γεμάτη έλατα και μια φρέσκια μυρωδιά από φύση που δύσκολα ξεχνάς! Η Βυτίνα με το σπάνιο κλίμα της θεωρήθηκε εδώ και χρόνια ως θεραπευτήριο ψυχής και σώματος. Στην Βυτίνα θα πάρουμε τον απογευματινό μας καφέ και όποιος θέλει θα αγοράσει τα παραδοσιακά αγνά προϊόντα της.

 

Τρίκερι

τρίκερι 1 Το μοναδικής και σπάνιας ομορφιάς άγνωστο Ελληνικό νησάκι που το επισκέπτεσαι μόνο με θαλάσσιο ταξί.

Πολύ κοντά στην είσοδο του Παγασητικού βρίσκεται ένα νησάκι μοναδικής και σπάνιας ομορφιάς! Στον γραφικό οικισμό του ζουν μερικές δεκάδες κατοίκων αν και κάθε χρόνο το επισκέπτονται φυσιολάτρες απ’ όλη την Ελλάδα για να το θαυμάσουν από κοντά.

Στο νησί δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα και ως εκ τούτου, το νησάκι είναι διπλός Παράδεισος. Αν θελήσεις να πτρίκερι 2ας στο γραφικό λιμανάκι, στις παραλίες ή στο επιβλητικό μοναστήρι, θα πας περπατώντας.

Το νησάκι «Τρίκερι» στο Νότιο Πήλιο. Θα το επισκεφτείς μόνο με θαλάσσιο ταξί που θα πάρεις από τον Αλογόπορο. Για αιώνες ήταν το καταφύγιο μιας μικρής κοινωνίας ψαράδων.

Κατοικούνταν από τα αρχαία χρόνια και ονομαζόταν από τον Στράβωνα Κικύνηθος. Την ύπαρξή του στους πρωτοχριστιανικούς και βυζαντινούς χρόνους μαρτυρούν τα ερείπια των ναών Αγ. Σοφίας, Αγ. Αναργύρων και Αγ. Τριάδος αλλά και τα χαλάσματα της ακροπόλεως στο λόφο του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου, Βορειοανατολικά του λιμανιού.

Στο κέντρο του νησιού, όπου σήμερα βρίσκεται το Μοναστήρι της Ευαγγελίστριας, σε λόφο με περίοπτη θέα βρισκόταν ο πρωτοχριστιανικός ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, με ψηφιδωτά δάπεδα. Όλοι αυτοί οι ναοί ή γκρεμίστηκαν από μεγάλους σεισμούς ή πυρπολήθηκαν και κατεδαφίστηκαν το 896 από τους Σαρακηνούς πειρατές, οι οποίοι λεηλάτησαν και κατέστρεψαν και την Δημητριάδα.

Οι κάτοικοι καταδιωγμένοι κατέφυγαν στην αντικρινή ακτή, και έχτισαν το σημερινό Τρίκερι.

Στην κορυφή του νησιού δεσπόζει ένα επιβλητικό μοναστήρι εξαιρετικού ενδιαφέροντος, η Ιερά Μονή της Ευαγγελίστριας. Για να το επισκεφτείς, λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν υπάρχουν δρόμοι και αυτοκίνητα, θα πρέπει να περπατήσεις ένα μονοπάτι ανάμεσα στους απέραντους ελαιώνες που σκεπάζουν από άκρη σε άκρη το νησί.

Φτάνοντας δεν μπορείς να μην εντυπωσιαστείς με την εικόνα που αντικρίζεις. Χτισμένο το 1835 – δέκα χρόνια μετά την ανακάλυψη θαυματουργής εικόνας μέσα σε ρίζα ελιάς – στέκεται με τις κεραμιδένιες στέγες του να ξεχωρίζουν πάνω από τον πράσινο ελαιώνα και τα καταγάλανα νερά.

Η μονή κτίστηκε μετά την ανεύρεση της εικόνας της Παναγίας από έναν μοναχό, τον Δαμιανό, που ζούσε στο μοναστηράκι του Τιμίου Προδρόμου, στο λιμάνι.

Στο μεγάλο συγκρότημα εντυπωσιάζουν τα 100 κελιά που είναι κτισμένα σε δυο επίπεδα γύρω από το καθολικό και στα οποία έμεναν αρχικά λίγοι μοναχοί και χωρικοί που έρχονταν το φθινόπωρο για τη σοδειά της ελιάς. Ζούσαν όμως εδώ και το καλοκαίρι επειδή εδώ υπήρχε περισσότερο νερό από απέναντι…

Η μαρμάρινη επιγραφή στην είσοδο του μοναστηριού θυμίζει την περίοδο που η Μονή ήταν τόπος εξορίας γυναικών στον εμφύλιο. Από το 1948 μέχρι και το 1953, 5000 γυναίκες έζησαν σε σκηνές γύρω από τη μονή.

Οι εξόριστες γυναίκες μεταφέρθηκαν στη Μακρόνησο το 1950 και επέστρεψαν πάλι στο Τρίκερι το 1951 όπου έμειναν για δυο ακόμη χρόνια.

Μετά το 1950, οι εξόριστες μετέτρεψαν πολλά από τα κελιά σε «εργαστήρια» –μοδιστράδικα, τσαγκαράδικα, παπλωματάδικα– έκαναν ατελιέ ζωγραφικής όπου δίνονταν και διαλέξεις ή μάθαιναν η μια στην άλλη γράμματα και τέχνες.

Το μοναστήρι έχει πραγματικά φοβερή θέα και αν το θελήσεις, μπορείς να διανυκτερεύσεις σε κάποιο από τα κελιά. Πολλές ανέσεις δεν θα βρεις αλλά αυτό δεν είναι το ζητούμενο;

Στο Τρίκερι αξίζει να δεις και το γραφικότατο εκκλησάκι του Aϊ-Γιάννη με το υπεραιωνόβιο καψαλισμένο από κεραυνό κυπαρίσσι, που στους κόρφους του κρύβονταν οι πειρατές τα παλιά χρόνια.

Όσο για παραλίες, η γνωστότερη είναι η Πράσινη Άμμος. Θα πας ή από το μονοπάτι πεζοπορία ή με κάποια βάρκα. Ωστόσο, αν δεν έχεις όρεξη για περπάτημα, μπορείς να κολυμπήσεις σε κάποιο κολπίσκο που σίγουρα θα είναι μόνο δικός σου.

Το νησί της ευτυχίας: Ο άγνωστος μικροσκοπικός παράδεισος της Ελλάδας που μοιάζει με κομμάτι του ουρανού. Θα πας διακοπές τον Οκτώβριο; Αυτό το νησί έχει τις τέλειες παραλίες για απολαύσεις το ταξίδι σου!

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *