Θα βγει και… ο ήλιος

ΜΠΟΥΡΗΕίναι κάποιες φορές που θες να πεις κάτι καλό και δε βγαίνει. Είναι κάποιες μέρες που φαίνονται ξεκούραστες αλλά δεν είναι. Απλούστατα γιατί δεν μπορεί να είναι.

Είναι στιγμές που πάει να βγει ο ήλιος και αυτός πάλι κρύβεται. Είναι η βροχή που πάει να πέσει και το μετανιώνει αφήνοντας μόνο υγρασία και μουντό τοπίο…

Κλειστήκαμε πάλι στα σπίτια μας. Στο καβούκι μας. Και ενώ έχουμε όλη την πολυτέλεια χρόνου για το οτιδήποτε, καθόμαστε βουβοί απέναντι σε κάτι άγνωστο. Ένας απροσδιόριστος φόβος για τα πάντα… Κάτι που περιμένουμε ότι θα ξεσπάσει σαν μπόρα. Δεν έχει ήχο, όμως ο απόηχος που αφήνει είναι εκκωφαντικός.

Ένας αόρατος ύπουλος εχθρός που μας αφήνει πολλά κουσούρια χωρίς τους περισσότερους να μας έχει ακουμπήσει. Έχουμε αποκτήσει όλων των ειδών τις φοβίες. Ανθρωποφοβία. Το χειρότερο όλων. Μη μας πλησιάσει όχι μόνο ο άγνωστος αλλά και κάποιος δικός μας. Μη βήξει και αμέσως να δικαιολογηθεί αυθόρμητα, «βρε παιδιά πνίγηκα, δεν έχω τον ιό».

Μη φιλιέστε, μην ακουμπιέστε, φορέστε μάσκα για την εμπόδιση της εξάπλωσης της πανδημίας.

Φυσικά φαινόμενα, σεισμοί, απρόσμενες καταιγίδες, ακόμα και κυκλώνες που δεν υπήρχαν ποτέ πριν στη χώρα μας. Ακόμα και ενός πολέμου, εδάφους ή οικονομίας. Πάντα ο εχθρός ήταν ύπουλος. Κοιτάει τη χειρότερη στιγμή να επιτεθεί.

Ανασφάλειες πολλές… Ακόμα και η πίστη μας βάλλεται. Κλείνουν πάλι οι εκκλησίες, που πολλοί βρίσκουν καταφύγιο εκεί. Η ψυχή πρέπει να γαληνεύει. Για πολύ κόσμο σημαίνει πολλά αυτό!

Αναμετρόμαστε πολλές φορές με τον εαυτό μας. Ξεκινάμε να κάνουμε κάτι και στο δρόμο προς αυτό το ξεχνάμε ήδη. Κοιταζόμαστε πολλές φορές βουβοί. Θέλουμε να πούμε κάτι καλό που όμως δύσκολα θα βγει.

Ξεχνάμε τον πρωταρχικό στόχο. Από πού είπαμε ότι ξεκινάει όλο αυτό;

Για το καλό Μας! Το καλό της ανθρωπότητας. Ας προσπαθήσουμε να εστιάσουμε σε αυτό.

Ας θυμηθούμε πως ήμασταν πριν… Θα είμαστε ξανά άραγε χωρίς αυτή τη φοβία; Θα μπορέσουμε να βγάλουμε ποτέ αυτή τη μάσκα; Να βλέπουμε όλη την έκφραση του προσώπου μας; Γιατί τα μάτια πάντα λένε πολλά… Όμως όταν το χαμόγελο βγαίνει από την ψυχή είναι άλλο πράγμα!

Ας προσπαθήσουμε να πιστέψουμε ότι τίποτα δεν είναι για πάντα σ’ αυτόν τον κόσμο. Ούτε καν τα προβλήματα. Ας μη μας καταβάλει η απαισιοδοξία, ο αρνητισμός, η γκρίνια και ως επέκταση η κακία.

Έψαχνα μέσα μου για μέρες να βρω, τι το επίκαιρο θα μπορούσα να γράψω. Όμως έπρεπε να βρω πρώτα το δικό μου τρόπο να ξεπεράσω κάποια πράγματα. Για να χω να πω κάτι κι’ εγώ… Κάτι που να είναι βοηθητικό και εμψυχωτικό και για άλλους.

Έχουμε τόσα ωραία πράγματα εν όψει των εορτών…Θετική σκέψη! Τα βασικά τα έχουμε οι περισσότεροι ήδη. Την ξεκούραση, τη θαλπωρή του σπιτιού μας, τη διατροφή, την άσκηση, (μια που για τους περισσότερους θα είναι και λόγος για ένα περπάτημα εκτός σπιτιού).

Ας είμαστε αισιόδοξοι! Όχι γιατί όλα κυλούν υπέροχα. Αλλά γιατί ως άνθρωποι πάντα περιμένουμε το καλύτερο.

Θα βγει και ο ήλιος που τόσο περιμένουμε! Να ζεστάνει τις μέρες μας, αλλά κυρίως την ψυχή μας!

Σοφία Μπουρή

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *