Κάσσης Μιχάλης

Πετροφάος

Κάσσης Μιχάλης

Τήνε βλέπει νους ψυχή,

την μορφή μέσα στην πέτρα,

η φωτιά λυσσομανά

στα φτερά του αγέρα,

γοργοανεβοκατεβαίνει ο ματρακάς

δεν υπακούσει σε μέτρα.

 

Είναι πέτρα κι αντιστέκει στα χτυπήματα,

το σφυρί προέκταση του νου και της ψυχής,

το βαριόϋπνομάρμαρο

πως θα ζωντανέψει,

σφυροκόπος μάγος κάθε άγριας πέτρας,

μα και πεισματάρης αντίστασης, αρχής.

 

Άνθρωποι, γοργόνες, ζώα, φίδια, φτερωτά,

είτε του λαού τραγούδια,

ξωτικά, θεοί, διαβόλοι,

λάμιες, ήλιοι και φεγγάρια,

στου γρανίτη κάθε σκίζα

βγαίνουν κρίνοι και λουλούδια.

 

Βγαίνουν αφράτα μάγουλα,

σκληρό αντρίκιο χέρι,

καπετάνιου διάλαλο,

αφορεσμένους και θεούς

κουβεντιάζω πάντα με την κάθε πέτρα,

την ξέρω και με ξέρει.

 

Ιδροκόπος αντάμα και δημιουργός,

στην δική μου η πέτρα ακούει τη διαταγή,

βαριόμοιρου κουράγιο και ζουρλού,

δίχως προπλασμένα αντίγραφα μοντέλου,

σχεδιάζει η σμίλη, ο ματρακάς, το βελόνι,

κι αγροικά η πέτρα κάθε προσταγή.

 

Μιχάλης Κάσσης

Από την ποιητική συλλογή

«Ποιώντας»

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *