Λαουτάρης Ι Εμμανουήλ

Στις γειτονιές της θάλασσας

 

λαουταρης-μανωληςΣτις γειτονιές της θάλασσας ο πελαργός μ’ αφήκε

κι ήταν κατακαλόκαιρο, και μεσημέρι αντάμα

ποιά αύρα μ’ υποδέχτηκε, ποιά μοίρα να με βρήκε

ποιοί γλάροι να πρωτάκουσαν το μωρουδίσιο κλάμα.

 

Στις γειτονιές της θάλασσας, κινάνε χίλιοι δρόμοι,

νεράϊδες τα πλεούμενα, σύγνεφα τα πανιά,

δελφίνια, ιπτάμενοι ολανδοί, καπνιές και ταχυδρόμοι

κι όλα γίνονται όνειρο, σαν πέφτει η καταχνιά.

 

Στις γειτονιές της θάλασσας, όλα μοιάζουν με ψέμα,

πόσα να ακούσεις και να ιδείς, δεν έχουν τελειωμό,

κι αν το ψωμί οι εργάτες της το βγάζουνε με αίμα,

κάποια γοργόνα θα βρεθεί, να σβήσει τον καϋμό.

 

Στις γειτονιές της θάλασσας, μπολιάζομαι αλμύρα,

ταξιδεμός τα βράδυα μου ζωή τα πρωϊνά μου,

κι αν με προδώσουν και βρεθώ, δίχως στον ήλιο μοίρα,

παρέα με τη θάλασσα θα ζήσω τα στερνά μου.

 

Εμμανουήλ Ι. Λαουτάρης

Από την ποιητική συλλογή

«Ζωγραφίζοντας με λέξεις»

Εριφύλη 2009

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *