Νεκροταφείο Αγγέλων

Αντώνης ΜικέληςΠού ’σαι Αισχύλε τραγικέ, η πέννα σου να γράψει,

για το κακό που γίνεται μ’ οργή να περιγράψει.

Ακτές γεμίζουν πτώματα, τα ορφανά σπαράζουν,

δάκρυα καυτά, δάκρυα πικρά από τα μάτια στάζουν,

ζητούν τη μάνα τα παιδιά κι οι μάνες τα παιδιά τους,

τα σωθικά τους καίγονται, σχίζεται η καρδιά τους.

Μωρά, παιδιά αμούστακα, αθώα αγγελούδια,

στην άβυσσο τα στέλνουνε χωρίς λίγα λουλούδια.

Λέει το τρίχρονο παιδί κοιτώντας προς τη «Δύση»,

«Θε να τα πως εις τον Θεό», λίγο πριν ξεψυχήσει.

Πόσ’ αγγελούδια πνίγηκαν, τα σκέπασε το κύμα,

μακριά απ’ την πατρίδα τους, Θεέ μου ώ! τα κρίμα.

Απ’ τον Αιγέα, Αιγαίο μου, πήρες το όνομά του,

το κύμα σου τον σκέπασε με πέπλο του θανάτου.

και τώρ’ αν ήταν δυνατόν, να βγει και να μιλήσει,

το όνομά σου θ’ άλλαζε χωρίς να μας ρωτήσει.

Μα να μιλήσει δεν μπορεί, μα ίσως εις το μέλλον,

σ’ αλλάξουνε το όνομα, «Νεκροτατείο Αγγέλων».

Μες στου Αιγαίου τα νερά, παντού τα μαύρα πένθη,

κωφά, τυφλά κι ανήμπορα τα Ηνωμένα Έθνη.

Του κόσμου οι ηγήτορες, του κόσμου οι αφεντάδες,

κοιτάζουν πως ν’ αυξήσουνε τους κρατικούς παράδες,

τη μια για το πετρέλαιο, γι’ αέρια την άλλη,

πουλούν τα όπλα και σκορπούν καταστροφή μεγάλη.

Θεέ που όλα τα θωρείς απ’ τ’ ουρανού τον Θρόνο,

ρίξ’ ένα βλέμμα στοργικό και γλύκανε τον πόνο,

φως της ειρήνης στείλε το, τον κόσμο να φωτίσεις,

τον πόλεμο και τις σφαγές εσύ να σταματήσεις.

Στις μάνες ρίξε δύναμη και τ’ αγγελούδια σώσε,

ρίξε γαλήνη στην καρδιά και ευτυχία δώσε.

Να σταματήσει το κακό, σκόρπισε τη γαλήνη,

για να σαλπίσει λευτεριά να έχουμε ειρήνη.

Άνοιξε κόσμε στοργικά κι εσύ την αγκαλιά σου,

αγάπη δώσε και στοργή, σα να ’τανε παιδιά σου.

Στον πόνο ρίξε βάλσαμο, στη θλίψη παρηγόρια,

και ανθρωπιά στη μοναξιά να είναι δίχως όρια.

 

Αντώνης Μικέλης

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *