Το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον

τυφλόςΤο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον χαρακτηρίζεται «πνευματικόν», επειδή σε αυτό υπογραμμίζεται η παρουσία και η δράση του Αγίου Πνεύματος. Μέχρι σήμερα μάλιστα, η κυρίως ανάγνωση περικοπών αυτού του Ευαγγελίου, αρχίζει από την Κυριακή του Πάσχα και τελειώνει την Πεντηκοστή. Μέσα από αυτές τις περικοπές βιώνουμε τους έσχατους καιρούς, της Βασιλείας του Θεού, ως παρόν με την Ανάσταση, την Ανάληψη και την Πεντηκοστή. Είναι ένα μυσταγωγικόν Ευαγγέλιον, μάθημα κατήχησης, ιδιαιτέρως για τους νέους, που έχουν βαπτισθεί και σφραγισθεί με τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος.

Aπό το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον προέρχεται και η σημερινή περικοπή, που θα αναλύσουμε, η οποία αναφέρεται στην θεραπεία του εκ γενετής τυφλού. Ο Κύριος περνώντας από την Ιερουσαλήμ, είδε έναν τυφλό και τον πλησίασε, χωρίς ο ίδιος να Τον ζητήσει, αφού δεν έβλεπε. Η τύφλωση δεν ήταν αποτέλεσμα αμαρτίας, αλλά προκαθορισμένη, για να γίνει ευκαιρία της φανέρωσης της θείας δύναμης του Θεού. Η θεραπεία είναι η ορατή φανέρωση της δύναμής Του. Και κάνει ο Ιησούς μέγιστο θαύμα, ξεπερνώντας όλες τις θεραπείες των τυφλών. Και ο Ευαγγελιστής γράφει «Εκ του αιώνος ουκ ηκούσθη, ότι ήνοιξε τις οφθαλμούς τυφλού γεγεννημένου» (Ιωαν.θ΄32). Δηλαδή, που ακούστηκε, κάποιος να ανοίγει μάτια, που δεν υπήρχαν, αφού ο άνθρωπος ήταν εκ γενετής τυφλός;

Ο τρόπος θεραπείας μας υπενθυμίζει την δημιουργία του ανθρώπου, ο οποίος επλάσθη από το χώμα. Και εδώ ο Χριστός επαναλαμβάνει το ίδιο, με πηλὀ πλαστουργεί τους οφθαλμούς, που λείπουν. Είναι θαύμα ανεξερεύνητο, γίνεται «υπέρ φύσιν». Δοκιμάζει την πίστη του και τον στέλνει να πλυθεί στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ (απεσταλμένος). Ο Χριστός επομένως είναι ο απεσταλμένος του Θεού, ο οποίος παρέχει το αληθινό φως στους ανθρώπους. Και η κολυμβήθρα του Σιλωάμ συμβολίζει την αναγέννηση των ανθρώπων δια του βαπτίσματος. Ο Κύριος σέβεται την ελευθερία του τυφλού και ζητάει την ελεύθερη συμμετοχή του στο θαύμα. Ο τυφλός υπακούει πλένεται και  επιστρέφει βλέποντας.

Το θαύμα αυτό ηνόχλησε τους γραμματείς και τους Φαρισαίους, επειδή έγινε Σάββατο, άρα θεωρούσαν τον Χριστό αμαρτωλό. Ο τυφλός όμως, ο οποίος είχε πιστέψει στον Κύριο, γιατί είχαν πλέον ανοίξει τα μἀτια της ψυχής του, λαμβάνων θάρρος, μιλάει με παρρησία και τους λέει ότι εσείς διαβάλλετε τα λεγόμενα μου και την αλήθεια. Μήπως θέλετε να γίνετε μαθητές Του; Τους περιπαίζει και τους ταπεινώνει. Δείχνει ότι έχει θαρραλέα ψυχή, η οποία έχει αναπτερωθεί από τον Κύριον και περιφρονεί την μανίαν των. Έβλεπε ότι ο Κύριος ήταν αξιοθαύμαστος, ενώ αυτοί Τον εξύβριζαν. Και ο πρώην τυφλός τους λέγει. Ο Κύριος είπεν; «εγώ ήλθον στον κόσμον, ίνα οι μη βλέποντες βλέψωσι και οι βλέποντες τυφλοί γένωνται».

Αυτά έχουν γραφτεί και πρέπει να μιμούμεθα το παράδειγμα εκείνου του τυφλού και επαίτη, ο οποίος έλαβε το θάρρος και εστάθη ενώπιον όλου εκείνου του πλήθους, του αιμοδιψούς και δαιμονισμένου, το οποίο ήθελε να καταδικάσει τον Ιησού και δεν υποχώρησε, αλλά με θάρρος τους αποστόμωσε. Εμείς τώρα, που έχομε ιδεί θαύματα, που έχομε ευεργετηθεί από τον Κύριον, δεν πρέπει να δείξομε θάρρος υπέρ Αυτού, όταν επιχειρούν να διατυπώνουν κατηγορίες κατά των Χριστιανών, να τους αποστομώνομε κα να μην τους ανεχόμαστε; (Ομιλία Ιωαν. Χρυσ.ΝΗ΄) Ας ομολογούμε και εμείς την πίστη μας και γεμάτοι ευγνωμοσύνη να τον δοξολογούμε, γιατί σε Αυτόν ανήκει η δόξα, η τιμή κα το μέγα έλεος εις τους αιώνας των αιώνων Αμήν.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Μαρία Τσακανίκα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *