Το παραμυθάκι της Φωνής

Τα κύτταρά μας

ΜΠΟΥΖΑ»Κάθε άνθρωπος φέρνει μαζί του όλους τους αιώνες», έλεγε ο κύριος Τάκης δείχνοντάς μας ένα ανθρώπινο κύτταρο σε μεγέθυνση.

»Το πέρασα για πίνακα ζωγραφικής». είπε η Σμαρώ χαμογελώντας.

»Όλα εξελίσσονται και τίποτα δεν μένει αμετάβλητο »απάντησε ο Κυριάκος.

»Υπάρχουν καλά και κακά κύτταρα»; ρώτησε η Λένα

»Κανείς δεν είναι καλύτερος από κάποιον άλλο…

Ο καθένας είναι ξεχωριστός με τον τρόπο του» της απάντησε ο Στέλιος

»Από τα κύτταρα ξεκινάει η διαδικασία να γίνεις δυνατός, άξιος και πολύτιμος» έλεγε η Νίκη με ύφος

»Κύτταρα που να σε κάνουν μεγαλώνοντας χαμογελαστό στα δύσκολα υπάρχουν»; ψιθύρισε ο Μάνος.

»Θα ήθελα να υπήρχαν μαγικά κύτταρα που θα μπορούσαν να κάνουν έναν καλύτερο κόσμο» ευχήθηκε ο Παύλος.

»Δεν ξέρω τι θέλετε εσείς, εγώ δε θέλω κύτταρα που να σε κάνουν »Ιούδα» είπε η Φρόσω που από μικρή άκουγε τη μαμά της να λέει »Μη γίνεσαι  Ιούδας».

»Αχ τι θα κάνω εγώ με σας που μου γίνατε φιλόσοφοι» έλεγε ο κύριος Τάκης και συνέχισε να μας λέει πως το κύτταρο είναι η λειτουργική μονάδα που εκδηλώνει το φαινόμενο της ζωής.

Ζωή Μπούζα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *