Το παραμυθάκι της Φωνής

Η μάνα γη

ΜΠΟΥΖΑ«Aυτή η γη που γέννησε αυτό το τεράστιο δέντρο ,είναι η ίδια με αυτήν που γεννά τα χαμομήλια, τις μαργαρίτες αλλά και τις παπαρούνες» σκεφτόταν μια παράξενη μύγα.

Εκείνη τη στιγμή χωρίς καν να κουνηθεί από τη θέση της έγινε κάτι τρομερό. Το πελώριο αλλά γέρικο δέντρο έπεσε κάτω κι ο ήχος που έκανε ήταν πολύ δυνατός!

Ξύπνησαν μερικά φίδια, φοβήθηκαν κάτι υπναράδικα σκιουράκια, πετάχτηκε μια πεινασμένη αρκούδα και πριν προλάβει να κάνει η Μάτα η μύγα μας ένα »μπιζ» ένα πουλί όμορφο και ξεχωριστό ταράχτηκε κι έπεσε πάνω στη φωλιά που είχε τ’ αυγά του.

Για κακή του τύχη τα μικρά αυγά έσπασαν και το πουλάκι ήταν πολύ θλιμμένο. Πάγωσε η φωνή, η γλυκιά και κανένας ήχος δεν έβγαινε ώστε να φθάσει στον ήλιο να του πει πως ξημέρωσε.

Ρωτώντας η μάνα γη έφτασε στη φαντασμένη μύγα. Εκείνη συνέχιζε να κάνει ένα περήφανο «μπιζ» και να κοιτάζει γύρω της υποτιμητικά!

Η μάνα γη όμως κατάλαβε τι έγινε και θέλησε να βοηθήσει. Έτσι από τα σπασμένα χρυσοκίτρινα αυγά βγήκαν τα όμορφα πουλάκια. Η μαμά αισθάνθηκε τη δύναμη της γης κι άρχισε να κελαηδά. Ο ζεστός ήλιος βγήκε πάλι πίσω από το ψηλό βουνό.

«Αχ πόσο φαντασμένη ήταν η Μάτα η μύγα που πίστεψε πως μπρορούσε να ρίξει κάτω αυτό το θεόρατο δέντρο στην Κρυα Βρύση της Μουσουνίστας»!

Όποιος άνθρωπος καθίσει σε αυτό το όμορφο παγκάκι μπορεί να ονειρευτεί πολλές ιστορίες. Εκεί κάθισα κι εγώ και κατάλαβα πόσο πολύ πρέπει να προσέχουμε τις επιλογές μας, ώστε να μην έχουν συνέπειες.

«Μπιζ – μπιζ φωνάζουν τα παιδιά που τρέχουν χαρούμενα  στα σκαλιά βλέποντας το μεγάλο ποταμό Μόρνο. Μπιζ – μπιζ θέλω να πω κι εγώ στους φίλους μου και ν’ αρχίσουμε παιχνίδι».

Ζωή Μπούζα

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *