Eβδομαδιαία Πολιτική – Οικονομική – Ναυτιλιακή – Φιλολογική εφημερίδα στην υπηρεσία των Δήμων του Πειραιά και των νησιών

ΑΠΟΨΕΙΣ

Άνθρωποι και ζώα στην ίδια πόλη

1212Ακούμε τα χίλια μύρια, από τις διάφορες οργανώσεις προστασίας ζώων. Μας κατηγορούν ότι είμαστε απάνθρωποι, ότι συμπεριφερόμαστε σαν κτήνη κλπ. Παραβλέπουν όλοι ότι ο Έλληνας αν και έχει κατά κεφαλή τα λιγότερα ζώα στο σπίτι του, απ’ όλους τους Ευρωπαίους, είναι ο πλέον ανεκτικός. Μπορεί να μην έχει σκύλο η γάτα, μπορεί να τα απεχθάνεται, όπως μπορεί να απεχθάνεται και το γείτονά του, συμπεριφέρεται όμως, πολύ καλά στα ζώα. Δε φτάνει ποτέ στα άκρα.

Εντύπωση προκάλεσε, όπως μου είπαν, το γεγονός, ότι σε πρωινό, γύρω στις 10, δρομολόγιο του ηλεκτρικού, είχε μπει μέσα στο συρμό ένας σκύλος και είχε ξαπλώσει, σκυλίσια, νωχελικά και αναπαυτικά, στη μέση του διαδρόμου. Αυτό από την αφετηρία, δηλαδή από τον Πειραιά. Που και που άνοιγε κάνα μάτι και κουνούσε την ουρά του. Κανείς δεν τον ενόχλησε. Ούτε βέβαια και αυτός πείραξε κανένα. Ήταν απλά ένας επιβάτης που σεβόταν τους συνταξιδιώτες του. Όπως ακριβώς έκαναν και αυτοί σε κείνον. Κανείς δεν διανοήθηκε να φωνάξει κάποιο φύλακα να τον βγάλει έξω. Κανένας δεν διαμαρτυρήθηκε για το συμβάν. Έτσι, ευτυχισμένος ο τετράποδος φίλος άρχισε να ταξιδεύει και να φχαριστιέται τη βόλτα του. Καθώς μάλιστα το τραίνο σε μερικές στροφές κουνιόταν περισσότερο, αυτός το απολάμβανε περισσότερο.

Σε άλλα, λεγόμενα πολιτισμένα, κράτη, το πιθανότερο θα ήταν να πετάξουν κακήν κακώς το σκύλο από το δημόσιο μέσο μεταφοράς. Οι άνθρωποι εκεί είναι λίγο περισσότερο σκληροί από μας. Έχουν το σκύλο ή τη γάτα αγκαλιά για να δείχνουν τη ζωοφιλία τους, αλλά μην πέσει τίποτα άλλο στο δρόμο τους. Τους προξενεί αηδία και φόβο.

«Αυτό το φαινόμενο είναι μοναδικό», παρατήρησε ένας τουρίστας και έβγαλε τη φωτογραφική του μηχανή για να αποθανατίσει το γεγονός. Φαίνεται πολύ ακραίο, για ένα λαό όπως το δικό μας, που τον κατασυκοφαντούν κάτι περίεργες οργανώσεις, να έχει μέσα του κρυμμένη τόση ευαισθησία και αγάπη. Και αν, όπως είπαμε, τα σπίτια που έχουν ζώα είναι πολύ λιγότερα από των Ευρωπαίων, αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Είναι γνωστή εξάλλου η ιστορία και η ανεκτικότητα του Έλληνα. Ακόμα και αυτές οι αδέσποτες αγέλες σκύλων, που υπάρχουν, δεν θα ζούσαν αν δεν υπήρχε η Θεία πρόνοια, που δεν είναι άλλη από την ευσπλαχνία και την αλληλεγγύη που έχουν οι Έλληνες ο ένας για τον άλλο και κυρίως για τους ξένους και αδύναμους επισκέπτες τους;.

Ένα ολόκληρο βαγόνι του ηλεκτρικού, γεμάτο κόσμο, να παίζει με το σκύλο που πολύ το καμάρωνε. Χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε στην Ομόνοια και κατεβήκαμε, όχι όμως και ο σκύλος που συνέχισε να απολαμβάνει το απαλό και νανουριστικό κούνημα του ηλεκτρικού. Ποιός ξέρει αν δεν πήγε μέχρι την Κηφισιά και γύρισε πάλι πίσω; Γύρευε σε τι μπελάδες ήταν μπλεγμένος ο φουκαράς και προσπαθούσε να ζήσει τη ζωή του όμορφα και καλά.

Παλιά υπήρχε και ο μπόγιας που μάζευε όλα αυτά τα αδέσποτα, φιλήσυχα ζωάκια. Όμως και αυτή η κακιά συνήθεια, ξεχάστηκε μέσα στα τόσα κακά που θέλει να ξεχάσει η φυλή μας. Πόσους δεν συναντάμε καθημερινά να τοποθετούν έξω από τα σπίτια τους δοχεία με νερό και φαγητό για τους πένητες αυτούς συμπολίτες μας;

Τώρα είναι της μόδας η στείρωση των ελεύθερων ζώων της πόλης. Κάτι που και αυτό μας έρχεται απ’ έξω και προσπαθεί να γίνει μόδα. Ευνουχίζουμε λέει τα ζώα για να μην πληθαίνουν! Λογική τετράγωνη, αλλά και παράλογη. Ποιός είναι αυτός που θα καθορίσει τους κατοίκους μιας πόλης; Ποιός έχει περισσότερα δικαιώματα; Μην τρελαθούμε κιόλας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *